Met een groep van ongeveer 20 man vaarden we naar de drijvende eilanden. Deze eilanden zijn van riet gemaakt en er leven families in huizen van riet. De eilanden waren erg touristisch maar wel interessant om te bezoeken! We kregen daar uitleg over het leven van deze mensen en de gids vertelde onder andere dat de eilanden eerst veel verder van Puno vandaan lagen, maar dat ze de eilanden voor de toeristen verplaatst hebben, zodat het in plaats van 2 uur varen nog maar 20 minuten varen is!
Na ons bezoek aan deze eilanden vaarden we naar Isla Armantani, een echt eiland. Op dit eiland kreeg ieder tweetal een gezin waarbij we gingen lunchen, avondeten en slapen. De meeste gezinnen spraken alleen Quechua (de taal van de inlanders), maar konden wel een paar woordjes Spaans. Ik ging met Sebastiaan naar het huis van Norma. Het huis was klein, met een kleine keuken zonder elektriciteit. De wc was in een klein hokje in de tuin. Sebas en ik mochten helpen met het schillen van de aardappels, waarna we lekker konden eten daar. Het gezin at op de grond, maar wij hadden een tafel met een bankje. Na het eten was er een voetbalwedstrijd met onze tourgroep tegen de eilanders. Lake Titicaca ligt op 3800 meter, dus een beetje rennen is daar een stuk uitputtender dan thuis. Mijn taak was dan ook het schieten van mooie actiefotos ;)
Na de wedstrijd (met Sebas als topscoorder) gingen we de top van het eiland beklimmen om daar de zonsondergang te zien.
Daarna aten we weer bij ons gastgezin en we werden daar aangekleed in typische klederdracht van het eiland! Er was namelijk een dansfeest waar iedereen met zijn gastmoeder naartoe ging. Na twee uurtjes volksdansen hadden we het daar ook echt wel gezien en konden we lekker gaan slapen. De volgende ochtend gingen we naar een tweede eiland waar we ook de top gingen beklimmen en een lekkere lunch hadden met uitzicht over het meer. 
Aan het eind van de middag konden we met onze 15 sol bus weer terug naar Cusco.
8 opmerkingen:
"Daarna aten we weer bij ons gastgezin en we werden daar aangekleed in typische klederdracht van het eiland!"
This sentence is worthless without pics...
x
Haha dat wilde ik dus ook PRECIES zeggen :) Maar we konden gelukkig al wel een glimp van je mooie muts (in de zon op de boot) opvangen!
PS Trouwens Isa.. Heb jij ergens in je huis een groot Marit-alarm hangen ofzo? Dat steeds afgaat zodra ze heeft geblogd?! Je bent echt niet te verslaan qua reactie-snelheid.......
oh en blijkbaar heeft blogspot me opgedoopt tot '.', maar voor zover ik weet luister ik ook altijd nog naar Yoline :)
Jep, die heb ik en hij werkt als volgt:
- Zet je gmail chat aan (hint)
- Wacht net zo lang totdat Marit online komt.
- Als ze online verschijnt, check dan na een half uur haar blog.
Succes!!
... blijft nog steeds de vraag: Hoe is t je dan in godsnaam gelukt om binnen 4 minuten weer op mijn comment te reageren?!
Voor zover ik weet staat mijn gmail chat uit.
:p
ja man! het verbaast mij ook altijd weer hoe snel jullie zijn:P
en ik ben nog wel het zusje!
Ziet er trouwens weer vet cool uit allemaal, maar je moet idd die foto van de klederdracht erop zetten, ik ga stuk van het lachen:P Heb je nou ook zo'n mutsje met van die oorflappen eraan? die is leuk man!
Dat rieten eiland is echt maf, hoe the hell hebben ze dat gemaakt?
liefs lucie
Leuk verhaaltje weer Maritje, en weeeeer mooie foto's!
Wanneer begint nu het echte werk en stop je met toffe dingen doen? ;)
Haha, ik ben al elke middag aan het werk hoor! Daar zal ik binnenkort ook wat foto´s van online zetten!
Een reactie posten